Amstel Gold Race 2017

KleinVerzet-AGR-2017

Een barre toertocht die we niet snel zullen vergeten.

Zoals de laatste jaren gebruikelijk bij Klein Verzet reden op vrijdag een groot aantal leden richting het zuiden; op naar bungalowpark Schin op Geul om ons op te maken voor het Amstel Gold Race weekend. Echter ditmaal hadden de weergoden iets speciaals in gedachten voor de deelnemers.

De verschillende weerapps gaven ieder hun eigen visie op het weerbeeld van zaterdag, maar Willie Damen was overtuigd. Het zou grotendeels droog blijven met alleen rond 9:00 uur een kleine regenbui. Helaas bleek achteraf dat Willie de verkeerde plaats of datum had ingesteld in zijn weerapp; want vrijwel de gehele dag werden we getrakteerd op regen, wind en een lage temperatuur. April doet wat hij wil, zeggen ze wel eens. Ook Piet Paulusma (een van de deelnemers) had geen beter weer.

Hierdoor werd de AGR voor de meeste deelnemers een natte, steenkoude barre toertocht.

Zelden hebben we tijdens een toertocht zoveel fietsers met een lekke band of stukken langs de weg zien staan. Ook onder de leden van Klein Verzet waren er veel lekke banden, sommige waren amper Valkenburg uit toen ze voor de eerste keer al naar de kant van de weg moesten gaan.

Zoals gebruikelijk helpen we dan elkaar met het vervangen van het binnenbandje, maar zelfs hondstrouwe leden raken in een dip als ze voor de derde keer binnen twee uur met hun koude handen een bandje moeten wisselen.

Er gebeurde op deze zaterdag 15 april teveel om op te schrijven, maar een aantal “hoogtepunten” willen we graag nog even aanhalen. Terwijl de fietsende leden ’s morgens op tijd waren vertrokken voor de start van hun toertocht, liepen de “wandelvrouwen” hun trainingstocht door de Limburgse heuvels in opmaat naar de 4-daagse van Nijmegen deze zomer. Ondanks het barre weer waren zij keurig op tijd aan de finish om hun mannen te verwelkomen.

Nieuwkomer binnen onze club René Kops reed samen met zijn dochter Myrthe de 100 km, voor papa was het fietsen geen probleem. Maar samen fietsen met zijn dochter was een onvergetelijke ervaring.

De familie Maas (Dimphne, Corné en zoon Stein) reden respectievelijk de 100, 125 en 150 km en kwamen allen heelhuids aan de finish. Stein werd onderaan de Cauberg zelfs tegengehouden door de politie vanwege een ongeval op de laatste beklimming. Marné en Angelique Meeuwsen maakten er samen met hun schoonzoon Tim ook een 125 km lange familierit van en ook zij reden moe maar voldaan over de finishstreep.

Binnen onze club natuurlijk ook een paar snelle jongens en zoals gebruikelijk hebben zij allen (Christ, Peter, Sander, Bart en Stefan) tijdens hun 150 km alleen maar hoeven te vloeken om de lekke banden die ze reden, want zij gaan bijna zingend de heuvels op.

Bij de 125 km reed tegen de verwachting in ook Henny zijn toertocht, een week voor de AGR liep hij nog een paar dagen met krukken vanwege knieproblemen, maar door uitstekende zorgen van onze soigneur was hij net op tijd weer opgelapt. Samen met de steun van Sjef van Delft in de slotfase brachten zij samen de tocht tot een goed einde en kon deze ook weer afgestreept worden.

Een zeer speciale prestatie was er voor onze deelnemers op de 100 km, als echte vrienden vertrokken ’s morgens Paul, Jan, Rinie en Cor vol goede moed aan deze barre tocht. Iedereen binnen de club kent het verhaal van Cor Broeke. Amper twee dagen na zijn eerste deelname aan de AGR 2015 werd er bij hem darmkanker geconstateerd. In de vele maanden daarna heeft Cor de zwaarste rit uit zijn leven gereden met vele diepe dalen en af en toe een hoogtepunt (clubman van het jaar).

Cor had zich voorgenomen om nog één keer de AGR te rijden om voor zichzelf deze nare periode af te kunnen sluiten. Hij had echter niet kunnen vermoeden hoe zwaar dit zou worden onder deze omstandigheden. Cor wilde niet teveel de aandacht op zich vestigen en had daarom een onopvallend regenjack aangedaan. Hij zal onderweg waarschijnlijk wel honderd keer hebben gedacht: “waar ben ik mee bezig” maar met de morele steun en duwtjes van zijn vrienden heeft hij de barre tocht uiteindelijk kunnen volbrengen. Hevig geëmotioneerd kwam hij tussen Paul de Ronde en Jan Koning over de streep. Hoe mooi kan vriendschap zijn…

Na afloop was iedereen dezelfde mening toegedaan, moe maar zeer voldaan dat men zonder echte kleerscheuren de Amstel Gold Race 2017 had volbracht. De zware omstandigheden maakte de prestatie achteraf alleen maar mooier voor de verhalen.

’s Avonds was er op het bungalowpark in Schin op Geul een overheerlijk buffet geregeld door de activiteitencommissie. Ondanks de vermoeide benen had iedereen goede zin en werd het toch nog een mooie avond.

Op zondag gingen we zoals gewoonlijk met een grote groep de Cauberg op om de profkoers te volgen. Zowel de vrouwen als de mannen maakten er een supersnelle, maar zeer mooie koers van. Het slot van de wedstrijd werd beleefd in het “Jachthoes” waar samen nog een mooie feestje gevierd kon worden. Na een lekkere maaltijd werd de retourreis per trein richting Schin op Geul aanvaard.

Het Amstel Gold Race weekend 2017 kan de boeken in als een zeer vermoeiend maar geweldig weekend. Wij danken iedereen voor de sportiviteit en gezelligheid. Onze club heeft zich afgelopen weekend weer op mooie manier laten zien aan het Limburgse publiek.

Plaats een reactie